Van alles en nog wat…. Waar zal ik beginnen, dan maar in 1 bericht! In vele berichten lezen we dat de winter voorbij is het lente aan het worden is etc. Nou niet bij ons. 's Nachts temperaturen van -20. Nieuwe sneeuw, mooie blauwe hemel en sneeuw die goed blijft. Verwacht word wel dat het volgende week wat warmer word, dus dan begint er hier en daar zich wat stroompjes te vormen, maar weg…. dat duurt nog wel even!

Lekker sleeen met de "pups" van het R-nest (Ronan, Rxc3xa4v, Ripa). Het is maar 4 km., maar toch… Ook de honden die op het laatst niet meeliepen van wege blessure kunnen nu toch nog even wat doen. Gasten hebben we niet meer. Het is altijd moeilijk te boeken voor deze tijd van het jaar, omdat je nooit zeker bent van goede sneeuw…. Vandaar ook dat de heren (Sander en Richard) voor het eerst sinds we hier in Zweden zijn, eens mee doen aan een wedstrijd; De Beaver Trap Trail. 41, 54 en 41 km. Met een nachtkamp in een natuurreservaat.

De berichten die ik via de sms binnen kreeg is dat ze de snelsten zijn van iedereen die is gestart vandaag….. Sander 1 en Richard 2. Maar dat was ook wel te verwachten, want Sander heeft met de honden getraind toen Richard de sauna aan het bouwen was en trails aan het rooien was. Ook heeft Sander het meest gesleed in de winter. Moet je nagaan. Honden die de hele winter touren hebben gedaan met lunch na 20 tot 30 km. Stoppen voor foto's of iemand die gevallen is, etc. Die lopen nu die afstanden zonder te stoppen en nog snel ook!

Morgen kunnen we ze niet helpen, ze moeten het alleen doen. Zaterdag morgen ook, wij kunnen ze alleen opwachten bij de finish.

Ondertussen kreeg ik een sms van Jeroen dat de site www.siberianhuskykennel.com geupdate is naar een geweldig design en een super database voor de honden. Mooie foto's etc.

De T-tjes doen het goed, ze zijn ondertussen door de 2 kg. Ze eten brokken (geweekt tot een papje) en ze spelen en grauwen wat af naar elkaar! Foto's heb ik op de web-log in het foto-album staan geupdate tot 29 maart…

De S-jes zijn inmiddels grote honden. Ik heb al meerdere mensen beloofd foto's van hun online te zetten, maar dat is nog niet gelukt…. Ik heb verscheidene, maar allemaal in verschillende mapjes… Een paar zijn al vast te zien op de nieuwe site, per hond geselecteerd…

Zo nu eerst even de kachel aan maken!

Nou eindelijk is het wonder geschiet… Preza heeft pups. 5 stuks; 4 teven en 1 reu. Ze heten: Tani = vuur (Welsch), Tanka = groot (Indiaans), Thunder = nou ja je weet wel…, Tareck = Beste vriend (arabisch), Timber-Wolf (deze laatste is de reu).

Al een paar dagen wacht gehouden, temperatuur gemeten etc… De dekdatum was maar 1 dag, dus makkelijk uit te rekenen. 63 dagen. Tja het kan ook 60 dagen zijn…., maar zoals Preza het deed op dag 65 is ook mogelijk…. En wij maar wachten en Eline maar slechte nachten hebben in de kraamkamer….

Vannacht om 2.11 belde Eline me op dat "ze" begonnen was. Ik uit mijn warme bedje, goed aangekleed, want het is gewoon koud in de schuur…. Preza had inderdaad flinke weeen, maar toch duurde het nog tot 3.10 voor de eerste geboren werd. Het ging heel heel moeizaam. Wat bleek toen het na mijn benodigde hulp er uit kwam: een joekel van een pup….. Na de tweede pup de eerste gewogen en ja hoor, mijn vermoeden was juist. Een hele grote pup: 615 gram….. pfff niet gek dat dat zeer deed en niet door het gaatje wilde….

Het ging niet zonder slag of stoot, want het was net een gildende vrouw die aan het bevallen was (ik vergelijk het maar met me zelf…).  Preza wist niet zo goed wat ze er mee moest en hielp de pup niet op gang, ging niet wassen, beet de navelstreng niet door. Toen de nageboorte er uit was deed ze nog niets en ook de navelstreng beet ze niet door. Uiteindelijk heb ik hem doorgeknipt. Bij pup 2 deed ze weer helemaal niets, wel was deze er uit zonder een zucht of gil, maar ze liet de pup in vlies tussen haar staart en achterpoten liggen…. ff helpen dus maar weer. Toen het vlies er af was beet ze wel zelf de navelstreng door, maar wederom at ze niet de nageboorte op.. Pup 3 kwam weer met een hoop geschreeuw, maar deze lag andersom (de eerste 2 in stuit) en deze derde met de kop eerst… tja moest het gaatje weer overnieuw anders opgerekt worden…..

Opa en oma waren ook gezellig de hele nacht wakker, want de kraamkamer zit naast hun slaapkamer….

Om 5.50 uur kwam de laatste, het reutje. De lichtste pup weegt 595 gram, de rest boven de 600 ….. echte joekels dus. Aaf had 4 grote in gezet in de pool, maar het werden 5 zeer grootte. Als je ze ziet zien ze er ook uit alsof ze al 2 of 3 dagen oud zijn….

Eline en ik hebben de kraamkist en kennel netjes gemaakt, kopje thee gedronken en konden gelijk door het ontbijt voor de gasten maken…. Afwas, nu de teams klaar maken en helpen inspannen, daarna mogen wij even gaan slapen….. 2 uur (voor mij) of helemaal geen slaap (voor Eline) hakt er best wel in…. Morgen een ritje naar Umexc3xa5, dus 5 uur in de auto…. heen 's morgens en 's avonds weer 5 uur terug. Moet ik toch weer fris zijn

Hierbij de eerste foto's:

Wij hebben net een reactie die geplaatst was op onze blog: verslag expeditie, verwijderd. Wij vermelden dit omdat: we gezegd hebben dat iedereen vrij is op onze blogs te reageren. Wij geen reacties zullen verwijderen, etc., maar het nu toch hebben gedaan…

Waarom hebben we dat dan nu wel gedaan. Onze blog is nl. niet bedoeld om met modder te gooien/ onterechte beschuldigingen te uiten en dat is nou precies wat in deze reactie wel werd gedaan. We hebben het e-mail adres van de schrijver en hebben een persoolijke e-mail gestuurd.

Maar voor degene die de reactie onverhoopt toch hebben gelezen willen wij wat dingen recht zetten:

Er word gebracht als of wij 1) onze tochten onvoorbereid doen, 2) wij geen ervaring, leiderschap, verantwoordelijkheids zin, goede kennis in eerste hulp, grondige wintersurvival en bushcraft kennis, etc. hebben, 3) wij ondeugdelijk en niet het geschikte materiaal hebben (oa. sledes), 4) wij geen materiaal bij ons hebben (oa EHBO), 5) wij onze klanten in gevaar brengen, 6) wij niet weten wat winters weer met zich mee kan brengen (weggeblazen trails, overflows, etc.), 7) wij niet weten dat af te leggen afstanden afhankelijk zijn van: weer, honden, mensen, temperatuur, terein, geen materiaal bij ons hebben om in de open lucht te overnachten mocht dit nodig zijn 9) en wat ik nog meer vergeten ben.

Beste mensen/vrienden/klanten:

Wij sleeen met oa. danler sledes. De slede die mee was op expeditie was, de flex max. Voor diegene die geintresseerd zijn of dit een long-distance slee is: vraag en ik stuur je uitgebreide info. Een Bewe slede: een long/mid disance slee, speciaal voor scandinavie gemaakt voor long- en middistance. Een Oinaka transportslede en: jawel, misschien ging het beklag wel over deze ene slede: een sprint slede danler. In deze slee was ruimte voor: persoonlijke spullen, eten, extreme winterslaapzak, onderligmat en rendier vel en gezamenlijke spullen als voerbakken, brandstof, hondenvoer was verdeeld over de andere sledes en de scooter. Maar ze had alle spullen voor haarzelf bij zich!

Wij hadden bij ons alle materialen voor "normale" omstandigheden, maar ook EHBO voor zowel mensen als dieren, noodmateriaal voor extreme omstandigheden en materiaal om in de buitenlucht te overnachten (of niet mensen die op deze expeditie zijn meegeweest????) De scooter was een nieuwe scooter, de pulka was een nieuwe pulka. Slaapzakken zijn speciale winterslaapzakken. Iedere deelnemer krijgt een slaapzak van ons en mag niet met zijn eigen slaapzak mee doen. Waarom? voorkoming van ondeugdelijk materiaal. Door ons materiaal ter beschikking te geven weten we wat er mee onderweg is.

U mag van ons aannemen dat wij de nodige ervaring hebben zowel met de honden als met mensen als met bushcraft, overleving, de trails en onze omgeving. Mede hebben wij kontakt met alle omliggende scooter verenigingen. Navraag voor trails die niet dagelijks worden gedaan, doen wij voor een tour. Na informatie inwinning kan (zelfs binnen een half uur) de situatie weer veranderd zijn. (dicht gewaaide trails), waarom was er anders een scooter mee??? Omdat de fjxc3xa4llen niet haalbaar meer waren, zijn we overgegaan op plan B (die we volgens die meneer niet hadden). Dit was overleg met onze gasten over de af te leggen trails. Hierbij is verteld dat het trails zijn die we niet kennen en we gingen beproeven of het mogelijk was die te nemen. Dit was voor niemand een probleem. Dat je dan bij trails komt die volgens zeggen gespoord zouden zijn, maar er het gehele jaar nog niets aangedaan is…. Dat hoorde erbij en was bij iedereen bekend en werd niet als een probleem ervaren.

In tegen stelling tot een hoop collega bedrijven, zijn wij ons bedrijf met de honden gestart uit het hebben van de honden vanaf 1991. En niet omdat het zo leuk lijkt met dit soort honden te werken en gelijk een tig aantal honden aan schaffen en zonder kennis te beginnen.

Als geen ander weten we dat iedere dag andere afstanden worden afgelegd, zelfs bij dagtochten die 's avonds weer terug komen op de farm, is dit het geval. Wij zouden volgens de schrijver moeten praten over uren op de slee en niet over km. Volgens ons is het heel goed mogelijk om na afsluiting van een tour te zeggen: dit hebben we vandaag gedaan (in km's). Je hebt immers je gps gegevens? Dat je een doel hebt voor je aan een expeditie begint mag toch wel duidelijk zijn…. Dat er aan het doel een aantal km's zit is ook logisch. Of je het haalt is een vraag. En kan je alleen achteraf beantwoorden. Heb je het gehaald kan je het aantal km's invullen….

Volgens onze schrijver hadden we de flair gun of de gps noodlocatie baken moeten gebruiken??????????????????????????????????????? Zeg eens eerlijk: ga je alarm diensten bellen als een sneeuwscooter vastzit? je die kan laten staan en met een hondenslee verder kan om je naar warmte te begeven? Volgens ons idee geen noodsituatie om helicopters en alarmdiensten te laten komen. Misschien dat deze meneer dat wel zou doen????

Preza word behoorlijk dik. Deze foto is een week terug genomen, ze is nu nog een keer zo dik…. We denken dat ze geen 63 dagen vol maakt voordat de puppen komen…

Inmiddels zit ze in de binnen kennel. Ze was moe en er aan toe om opzich zelf te zijn. Ze is binnen rustig, al vind ze het nogal wat onwennig. Temperatuur is nog goed, maar de puppen doen al polonaise. Dat begint meestal pas een paar dagen van te voren c.q. op de dag zelf….

Dit keer hoef ik er zelf niet bij te slapen. Gelukkig maar want het is daar gewoon onder nul…. Niet zo koud als buiten, maar toch…. Eline is dit keer de pineut. Onze stagaire wil het graag een keer meemaken. Tja… daar hoort ook het afzien bij. Wel lig ik met de telefoon onder het kussen, want bij de eerste tekenen moet ze me er toch bij roepen.

Onze pool: Aaf 4, Richard 5, Sander 6, ik en oma 7, Eline 8. Wie zou er gelijk hebben?

Even wachten nog dus. Wordt vervolgt.

Het foto-album van de expeditie is online op onze website: www.siberianadventure.com onder links of rechtstreeks door hier te klikken: foto-album

Ik ben begonnen met het verslag te schrijven in Word met de mening het te kopieren en plakken. Toen ik klaar was bleken het 6 kantjes te zijn….

Aangezien ik jullie niets wil onthouden van dit uitgebreide verslag, compleet met vliegtuigen die ineens niet gingen, water in de schoenen, etc., etc, hierbij de volle 6 kantjes in pdf bestand. Volgens mij moet dit voor iedereen te openen zijn…. Zo niet en je bent toch nieuwsgierig; geef een gil dan mail ik het je toe…

Download Verslag expeditie

Foto's kan ik nu niet opladen, want ze zijn in de koudste periode van het jaar onderhoud aan de mast aan het doen, hebben de mast plat gelegd, maar nu is het zo koud om naar boven te gaan… Ze wachten dus maar even tot het wat warmer word grrrrr.  Resultaat een snelheid met internet van uit de middeleeuwen.

Ik ga de foto's uploaden met een andere internet verbinding naar de website www.siberianadventure.com onder foto-album en dan expeditie februari 2011. Zodra dit klaar is geef ik een seintje.

Vanmorgen vroeg is de expeditie gestart. 4 man en 34 honden op pad voor ruim 300 km. om over 6 dagen weer terug te komen. Sledes en rugzakken volgepakt met alles wat ze nodig hebben deze dagen.

De honden hadden er zin in. Ze hadden eerst een paar dagen rust gehad, dus enthousiast waren ze. De mushers vergaten nog wel wat dingetjes…. Nu konden wij ze nog helpen, maar morgen ochtend zullen ze het zelf moeten doen. Telefoon verkeer is niet mogelijk. In de fjxc3xa4llen is geen bereik.

Richard is vooruit met de sneeuwscooter (de eerste 3 dagen). Die moet ik ergens 's morgens dag 4 ophalen. Waar en  hoe laat is niet geheel bekend en ik moet dus maar gokken….. en hopen dat hij dag 4 weer bereik heeft, zijn telefoon niet leeg is om een plaats te kunnen bepalen.

Het seizoen schiet weer eens voorbij. Wat gaat de tijd toch snel. Oktober, het begin van de training, 8 jonge honden aantrainen. Daarna het vriezende zeeeer koude weer. De sneeuw. Eerst maar weinig en wij maar hopen op meer. Daarna werd het gelukkig wat warmer en kwam er meer sneeuw. Wat? Meer? Veeeel sneeuw. Toen hadden we gelukkig nog de traktor die het deed. We hebben natuurlijk een onbekend merk, waar hier geen reparateurs van zijn.. Hoe we dit probleem gaan oplossen weten we nog niet.

Na de vele sneeuw een dooi periode. Wat verdwijnt zo'n laag sneeuw dan snel. En super glad. Je kon voor de deur schaatsen. Maar ja hoor, we kregen weer nieuwe sneeuw en niet te weinig. Inmiddels sneeuwt het weer.

De honden doen het dit seizoen uitstekend. Wel hadden we hier en daar kreupele honden. Wij wijten dit aan het voer. Wij hebben een poosje ander voer geprobeerd (niet nakomen van afspraken en smerige streken uithalen van de leverancier, goedkoper, makkelijker met transport en bestelling etc.). Dit resulteerde in dikke/vette honden met best weinig voer (in vergelijk met ons normale voer). Weinig ontlasting en ook de vacht bleef uitstekend. Het enige nadeel: honden zonder energie om te werken. Lijkt mij toch wel een belangrijk detail…. Toch maar terug naar Greenheart. Waarna ze direct weer energie hadden, maar toen hadden we hier en daar een soort van volleybalvinger of een schouderblessure. Een niet zo'n goede uitstap voor wat voer betreft dus…

Wel hebben we veel krachtige honden. Dit doordat de O- en P-tjes nu het tweede seizoen lopen en dus beter hun kracht kunnen verdelen. Dan hebben we nog alle ervaren rotten, waarvan er ook veel sterk en groot zijn. De Q-tjes dames zijn nog wat minder, maar de 3 grotere heren (Qilaq, Quick en Quatro) doen het uitstekend.

Het seizoen loopt aardig door. Waar het begon met wat twijfelachtige aanloop qua boekingen, hebben we nu regelmatig dat we nee moeten verkopen voor aanvragen die vastzitten aan een specifieke datum. Waarbij weer blijkt dat januari het rustigst is, februari t/m half maart echt storm loopt….

We hebben aardig wat terugkomers, waar we zelf heel blij mee zijn. Toch een teken dat je het goed doet. Wat veel mensen niet weten is dat terugkomers terugkomers korting krijgen (niet bij een last-minute boeking).

Helaas ook weer de nodige tegenslagen te verwerken het begon met de grote waterravage in de kelder toen de droger die in de fik vloog, toen de boiler die het begaf. Bevriezing in de xc3x84lgstuga van afvoer, bevriezing in de hondenkeuken, bevriezing van de warmwaterleiding vanaf de boilers naar de douches in het gastenverblijf. Runners kapot gesleed door een stagaire. Daarna was het leuke nieuws dat onze scooter niet te maken is en midden in de periode waarin je hem het hardst nodig hebt, begeeft de traktor het. Er is nog geen uitzicht op dat dit opgelost kan worden. Een andere kost op dit moment te veel geld…. Kan er ook nog bij dat de wasmachine in het gastenverblijf het begeeft en komt m'n moeder doodleuk met de mededeling dat de droger in het gastenverblijf het ook begeven heeft. En 2 dagen geleden is ook nog maar even de kachel van het huis ontploft.

Deze week de achter gebleven honden trainen, vroeg op, wat Richard anders altijd doet, om de kinderen bij de bus te zetten (6.00 op..), administratie en sneeuw ruimen met de hand, want hoe de sneeuwruimer werkt weten we niet…. (krijg je er van als dingen niet uitgelegd worden….).

Vrijdag als ze terug komen van de expeditie zijn de nieuwe gasten inmiddels ook aangekomen. Zaterdag komen er dan nog meer bij. Volle bak dus.

26 maart staat er weer een expeditie gepland. Dit keer mag ik mee. Dat buitenslapen lijkt me nog niet zo, maar ik neem een kruik, handwarmers en mijn eigen kussen mee (als voor dat laatste plaats is, al moet ik een grotere rugzak op!) Voor deze expeditie zijn nog 2 plaatsen vrij.

Tot zover een deel over onze winter

.